kitara

Być może trudno dzisiaj w to uwierzyć, ale początki gitary sięgają czasów starożytnych a pierwsze ślady jej pierwowzorów znaleziono w warstwach archeologicznych datowanych na ponad 4000 lat. Od bardzo dawna znane było samo pojęcie „gitara”. Najbliżej obecnej formie słownikowej było Persom, którzy używali terminu „qitara”, Grekom – „kitra”, natomiast Rzymianie posługiwali się określeniem „cithara”. Obecne brzmienie nazwy tego instrumentu ma swoje źródła w języku hiszpańskim („guitarra”).

T.Burton Greengo

lubi się popisywać swoją urodą.

T.Burton Greengo, stosunkowo niedroga gitara, jest polecana przez nauczycieli muzyki i zawodowych muzyków. Spełnia wymogi stawiane przez profesjonalistów, doskonała na scenę ale także świetnie sprawdzi się jako twoja pierwsza gitara. Nie zawiedzie w czasie występu na scenie, nie sprawi trudności na początkowych etapach nauki. Więcej…

Grecy bardzo cenili zarówno lirę, jak i gitarę, które uważali za dary od Boga, Ale tak naprawdę gitara najbliższa obecnej formie zaczęła rozwijać się dopiero w VII i VIII wieku w Europie Zachodniej, konkretnie w Hiszpanii oraz Francji. W oby tych państwach można było spotkać instrument, który bardzo mocno przypominał grecką kitarę, służący zawodowym muzykom, głównie śpiewakom używającym jej jako instrument akompaniujący.

Nie bez znaczenia dla współczesnego kształtu gitary klasycznej było powstanie w krajach arabskich instrumentu z czterema strunami oraz krótkim gryfem. Krąży wiele historii na temat najstarszego instrumentu, który wyglądałby podobnie jak dzisiejsza gitara akustyczna czy klasyczna. Mówi się jednak, że dopiero w trakcie późnego średniowiecza lub nawet renesansu powstały instrumenty o wyglądzie zbliżonym do obecnych kształtów gitary. W tamtym okresie gitary klasyczne ciągle jeszcze przegrywały rywalizację z lutniami posiadającymi więcej strun a także charakteryzującymi się głośniejszym brzmieniem.

Dopiero dzięki Ruizowi de Ribayazowi nastąpił złoty wiek gitary. Cóż takiego uczynił ten hiszpański gitarzysta? W XVII wieku postanowił, że spróbuje zmienić naciąg strun z podwójnego (tzw. lutniowego) na pojedynczy. I udało się! Dźwięk stał się łagodniejszy a mniejsza liczba strun sprawiła, że gitary zaczęły być prostsze w obsłudze a co za tym idzie – bardziej powszechne.

Jak już wspomniałm, lutnia była o wiele głośniejszym instrumentem a gitarę traktowano nieco z przymrużeniem oka, jako instrument kameralny, który nie jest zbyt skomplikowany w obsłudze i z powodzeniem można go używać w zaciszu domowym.

Dopiero w połowie XIX wieku nadał gitarze klasycznej kształt i walory brzmieniowe znane nam dzisiaj gitarzysta i lutnik Antonio de Torres Jurado. Na przełomie XIX i XX wieku powstała gitara akustyczna, z powiększonym pudłem i stalowymi strunami, instrument o większych możliwościach ekspresji muzycznej i donośniejszym tonie. Kolejnym etapem rozwoju gitary jest gitara elektryczna której powstanie datuje się na lata 30-ste XX wieku.

Share